Zaterdag 19 juli: Örebro en Nora

Wasdag! Met behulp van de huishoudelijke dienst van het hotel vul ik twee grote wasmachines en daarna ga ik een paar uur zalig lezen. Het is wel even zoeken naar de zon bij ons huisje; de ligging is zodanig dat er zon is tussen 12-18 uur, meestal de tijd dat wij op pad zijn. De ligging van onze buren (8) is gunstiger voor de zon.

Nadat ik nog het één en ander met de hand heb gewassen en ik de brandschone droge stapel was heb opgehaald, zijn ook de mannen klaar om te vertrekken. Helaas breekt dan net de aangekondigde onweersbui los… het eerste echte slechte weer in onze vakantie. Gelukkig hebben we een grote droogkast in de badkamer. Ik wist van het bestaan niet; het lijkt me een voorloper van de droger. Je hangt er de was over stangen, stelt temperatuur en tijd in en de natte was wordt met warme wind drooggeföhnd. In tegenstelling tot een droger worden alle kreukels uit de shirts geblazen. Je kunt de stangen ook verwijderen en dan is de kast groot genoeg om je er zelf in te warmen. Ik vraag me af of ie daar ook voor wordt gebruikt in dit wintersportgebied. 

Na de bui breekt de zon weer door en we vertrekken naar het stadje Örebro waar we vlakbij het Slot parkeren, bijgestaan door een aardige Zweed die we eerst verdachten als crimineel. Al die Zweedse thrillers doen wel wat met je hoor als je hier reist… 

Via het Slot lopen we het winkelgebied in, deze keer gericht op zoek naar schoenen voor Wouter want een schoen van hem is achtergebleven in Arvika. Omdat mijn bril wat gammel voelt, loop ik bij de Specsavers naar binnen. Daar blijkt dat er zo’n neusdingetje en een schroefje ontbreken. Dat me dat niet was opgevallen, geeft wel aan hoe weinig ik zie zonder bril. Hulde voor de Specsaversservice en geen kwaad woord over de wat grotere neusdingetjes die ik nu heb en die wat plakkerig op m’n neus aanvoelen.

Ook nieuwe schoenen worden gevonden en na een zalige late lunch bij de Taco bar zoeken we de auto weer op om langs de bijzondere watertoren Svampen (paddenstoel) te rijden.

Bij een reusachtige supermarkt (ICA-Max) slaan we voor de komende dagen proviand in. In dit opzicht doet Zweden niet onder voor Amerika; langs de snelwegen vind je ook in Zweden enorme shopping centra. Ook de mooie vergezichten, rustige wegen, lage snelheden, grindwegen, bossen, meren en het gesteente en verkeersgedrag doen ons regelmatig aan onze vakantie van vorig jaar denken. 

En zoals we in Amerika de overblijfselen zagen van de goudmijnen zo zien we in dit vakantiegebied Bergslagen de geschiedenis van de ijzererts- en kolenmijnen die zo’n 600 jaar terug gaat. Het stadje Nora lijkt me wel leuk voor een bezoek en dat blijkt een goede keuze. Het heeft nog houten huizen van z’n 300 jaar oud en een beroemde ijssalon sinds 1923 waar elke dag drie dagverse ijssmaken verkocht worden; dat is vandaag ons lekkere slechte toetje van de lunch en gelijk ons diner. 

Nora heeft een hele mooie ligging aan het meer Norasjön. Vandaag vonden daar de Scandinavische raceboot kampioenschappen plaats voor junioren en senioren. Dit zijn wat bootjes van de jeugd.

Terwijl de mannen nog wat rondkijken bij de raceboten, maak ik foto’s van het oude station. Als er een zonnig zomerbuitje komt, lopen we terug naar de auto maar dan ontdekt Wouter dat hij zijn telefoon kwijt is…

We starten een zoekactie langs onze wandelroute en dan blijkt gelukkig dat de eerlijke vinder de telefoon heeft afgegeven bij de receptie van de camping aan het meer.

Op de terugweg spotten we slechts een haas en weer geen eland (elk). Bij Kilsbergen Lodge besluiten we rechtdoor te rijden het Garphyttan NP in.

De zonsondergang geeft hele mooie beelden in de meertjes waar we langs komen. Als blijkt dat we op gevaarlijk militair terrein zijn, keren we toch maar om en maken we het rondje af – er lijkt geen eind aan te komen en wat blijkt de gps-app City Maps To Go dan weer handig te zijn met Ivo als navigator.
In ons huis kijken we een spannende Amerikaanse film en via de ondertiteling leren we veel Zweedse woorden.

Vrijdag 18 juli: Via Karlstad naar Annaboda

Vrijdagochtend pluk ik bosbessen uit eigen achterbos voor het ontbijt en we nemen die laatste ochtend op Ingestrand Camping maximaal de tijd voor we uitchecken: om 12 uur vertrekken we richting ons volgende verblijf in Ånnaboda. Onderweg komen we door Karlstad dat net als Stockholm een archipel is omdat het verdeeld is over verschillende eilanden. We parkeren bij toeval midden in het centrum onder een superdeluxe winkelgalerij van meer verdiepingen. We lopen naar de Bibliotheek om er bij het toeristenbureau een kaart te halen en lopen dan een rondje via de oude brug en het station naar de winkelstraten waar we een fika pauze houden bij Wayne’s coffee. 

Op de stadsplattegrond zien we dat we langs alle bijzonderheden van de stad zijn gelopen en na alle cultuur is het tijd om te shoppen. In een buitensportzaak pas ik een wandelrokje maar dat haalt het niet bij het rokje met binnenbroekje dat ik zoek van Lutha; frustrerend dat ze dat zelfs in Scandinavië niet(meer) hebben… Ik ben nieuwsgierig naar de winkelketen Åhlens dat op de Hema zou lijken. De confectie afdeling doet ons echter denken aan V&D met de verschillende kledingmerken maar het souterrain heeft inderdaad veel weg van onze Hema met leuke hebbedingen en design. Onze (lees: mijn) enige aankoop zijn 2 hemdjes bij Gina tricot (H&M zusje). Een paar jaar geleden kocht ik bij deze keten hemdjes toen ik met Astrid in Stockholm was. Ook toen werd het onverwacht erg warm, net als nu in Nederland en de verwachting voor de komende week hier. Die hemdjes komen vast van pas ; )

In Ånnaboda krijgen we een enorm leuke vakantiewoning toegewezen. Een ruime houten berghut mét veranda! We missen wel een buitentafel maar als de aardige receptioniste ons bedlinnen komt brengen, bemiddelt ze vriendelijk met onze Nederlandse buren waarna ze met Erik hun extra picknicktafel naar ons versleept. Als ik haar vraag waar ik onze was kan doen, zegt ze dat dat in de wijde omgeving niet kan en ook de stad Örebro heeft geen wasserette. Dan biedt ze aan met te helpen door samen de was te doen in de machine van het Conferentie-hotel – wat een schat van een meid. Ook kunnen we (bij uitzondering) eten in het hotel, al lopen zij en haar collega daar al de benen uit het lijf voor 120 dinergasten van een Golden Retriever Club. In Kilsbergen Lodge blijken zeer regelmatig Scandinavische hondenwedstrijden te zijn en de Golden Retrievers die nu tegen elkaar moesten strijden, mogen van mij allemaal een prijs want we hebben ze niet één keer horen blaffen terwijl er toch zo’n acht in de huisjes bij ons logeren.

Een paar dagen geleden waren er kampioenschappen met poedels. Zal er ook een poedelprijs zijn geweest?

Na het (buiten) eten, zoeken we de warmte en de Wifi op bij de receptie. Nu we beelden zien van de vliegtuigramp van 17 juli en de slachtoffers een gezicht en verhaal hebben, komt het flink binnen. Wat een nachtmerrie voor de nabestaanden… Omdat de Wifi in Zweden zeer beperkt is, we het nieuws op de radio niet kunnen verstaan en we geen tv kijken, wisten we hiervoor niet meer dan dat er een buitenlands vliegtuig onderweg van Schiphol naar Maleisië was neergehaald boven Oekraïne en dat er ook Nederlanders aan boord waren. Eerlijk gezegd gingen mijn gedachten gelijk uit naar de mogelijkheid dat dit het begin kan zijn van een derde wereldoorlog met Rusland als aanstichter maar waarbij Poetin zijn handen in onschuld wast.

Om onze zinnen wat te verzetten, toeren Erik en ik –laat in de avond– nog een rondje Ånnaboda om elanden te spotten. Ze zijn hier vrijwel uitgeroeid door de wolven maar er is nog een kleine kans dat we er één zien. We rijden over grindwegen langs mooie (vakantie)huizen en besluiten gedeeltelijk het Garphyttan NP in te rijden maar tevergeefs. We zien onderweg slechts twee dieren: een duif en een poes…