Maandag 28 juli: Via Göteborg naar huis

Vandaag ben ik de derde-op-rij-vakantiejarige en ik heb nu weer dezelfde leeftijd als mijn lief. Deze ochtend geen rustige ‘me-time’ maar wel een hoop leuke cadeautjes van m’n mannen. Superlief! 

Terwijl Erik de hele bups weer in de auto stouwt, poets ik het huis weer Hollands fris en dan kunnen we richting de boot. Het voelt alsof we met een enorme omweg naar Göteborg rijden maar gezien de 175km moet dit toch wel kloppen. Het plan is om ergens te picknicken want de kans dat je langs de route een leuk café o.i.d. tegenkomt, is in Zweden zeer klein. De plaatsjes waar we langs rijden, bestaan uit slechts een paar boerderijen maar dan zien we plotseling in de verte een stad van aardig formaat – Herrljunga, als ze daar geen bakkertje hebben... nou, dan gaan we wel naar de supermarkt voor een taartje… en even later vinden we langs de weg een prachtige plek voor een fika moment. Geen idee bij wie we in de tuin zo lekker bij de vijver hebben gezeten maar leuk was het.

 

Zodra we Göteborg naderden, kwam de app Citymaps 2go weer van pas en zo reden we volgens plan de Kungsportsbron (brug) over en parkeerden gelijk rechts voor het Ritz hotel; een ideale plek. Göteborg is een prettige stad naar Hollands ontwerp met grachten, mooie pleinen, een leuke haven, diverse winkelstraten met voor ieder wat wils en grotendeels in een voetgangersgebied en het heeft een mooi groot park.

 

De rondvaartbedrijven deden goede zaken in wederom 30C; je zag voortdurend afgeladen volle boten door de grachten gaan. Zelf hadden we daar geen tijd meer voor en zochten daarom verkoeling op het terras van Da Matteo, in de Saluhallen en in het park.

 

Rond 18.00uur stond onze tas-voor-één-nacht in de frisse schone hut van de StenaLine maar al snel waren we weer buiten op het dek met onze maaltijdsalade van 7Eleven en een licht biertje; voor ons geen benauwde eetzaal met rijen voor het buffet als het buiten zulk lekker weer is. 

Ver na zonsondergang gingen we naar binnen voor beter leeslicht en een drankje en toen we op een ‘uitgestorven’ dek na middernacht sterren gingen kijken was het nog ongelooflijk warm. 

Tijdens onze rondreis bleek airco in Zweden een schaars begrip maar in de hut op de StenaLine kun je de temperatuur helemaal naar eigen wens instellen en daardoor sliepen we allemaal prima.

Om 7.30uur was het aan dek al korte broeken en Tshirt weer zodat we onze vakantie in stijl konden eindigen met een picknick ontbijtje buiten. En op het achterdek schenken ze prima koffie in de kiosk.

De laatste 550km naar huis vanaf Kiel verliepen soepeltjes en dan is het ook wel weer heel fijn om thuis te komen, op ons eigen lekkere schone stekkie bij de konijntjes. Het waren TOPweken in Zweden en wij komen er graag een tweede keer!

Woensdag 9 juli en donderdag 10 juli: Göteborg-Grebbestad

Later dan gepland vertrokken we met slecht weer richting Kiel. Bijzonder was het om te zien hoe elke 80km de temperatuur een graadje steeg en zo reden we van 15C naar 31C. We hadden gehoopt 2 uurtjes over te houden om in Kiel rond te wandelen maar na een enorme file voor Bremen mochten we al blij zijn op tijd in te kunnen checken bij Stenaline. Dat inchecken verloopt soepeltjes; barcode van de bevestigingsbrief laten scannen bij een ‘douanepoortje’ en zonder verder paspoorten te laten zien, konden we de boot op rijden en onze tas naar de hut brengen. Buiten op het dek kwamen we gelijk bekenden tegen waarna we met een wijntje en bier(tje) uit de wind in de zon gingen picknicken. 

Behoorlijk rozig en moe van de voorbereidingen en de reis deden we een dutje om vooral uitgerust de wedstrijd Argentinië-Nederland uit te kunnen zitten. Wouter koos er echter voor al om 20.00 uur een goede plek te kiezen in de televisielounge.

Voor ons werd het wat schipperen en uiteindelijk had Ivo een plek in de ruimte bij Wouter en zaten wij een verdieping lager met prima zicht op het scherm en met een aardige Zweed achter ons die het tv commentaar in het Engels vertaalde. De strekking was voortdurend dat Nederland het verdiende deze wedstrijd te mogen winnen, maar helaas… Het had gelukkig geen invloed op de goede vakantiebestemming; we praatten nog gezellig na met mensen uit Wognum en onze Zweedse vriend waarna Erik en ik op het uitgestorven dek nog sterren gingen kijken, maar helaas gaf de boot zelf te veel licht, wel mooi licht overigens…

Na een prima nacht, lekkere douche en ontbijt zagen we op het dek hoe we de haven van Göteborg naderden. Strak blauwe lucht en 24C vóór 9 uur dus dat beloofde veel goeds.

Vanaf de boot namen we de E6 naar Kungälv, waar we reden, liepen en koffie dronken in het mooie oudste deel met houten huisjes. 

 

Het was hier opvallend rustig en ook onderweg valt de rust op. Hard rijden is hier onmogelijk; de maximum snelheid is 110km/uur en dat kan maar op korte stukken. Vaker mag je 70km/uur, gezien de vele heuvels en bochten; alle tijd dus om naar de leuke gekleurde houten huizen te kijken.

Via de kustroute 160 reden we over de eilanden Tjörn en Orust voor een tussenstop in de badplaats Lysekil. Er kwamen helaas nog meer tussenstops in de lange rij voor de pont. De vierde lading bleef het licht onverwacht lang op groen staan en hoera – we mochten mee! Tot het licht weer op rood sprong en ik nog net op tijd naar achteren kon rijden voordat de slagboom op de motorkap kon komen… 

Het was inmiddels 13uur en we gokten genoeg tijd te hebben voor een patatje bij de kiosk. Een verkeerde timing want het volgende veer kwam nu sneller. Ik reed alvast het veer op en de mannen volgden later met hun patatje. De 30Kronen voor het veer konden we nergens betalen en voordat het licht weer op groen stond, reed ik als een mak schaap achter de locals aan die in de rij naast mij meteen van boord reden; er wacht thuis vast een naheffing…

Via een landweggetje kwamen we uit op de 162 naar Lysekil, een voormalig kuuroord met jaren 50 sfeer. Na een rondje verkenning vonden we een centraal gelegen parkeerplek waarvandaan we naar het Pinnevik strand liepen, gewapend met zwemkleding en handdoeken. Wat zijn we zelf toch verwend met een mooi strand… voor dit strand vonden we het de moeite niet ons om te kleden en het water in te gaan; het werd weer een middagdutje ;)

Zelf heb ik nog een wandeling gemaakt over rotsen tussen twee baaien en wat nodigt dit mooie land toch uit om foto’s te blijven maken. 

 

 

 

Lysekil nodigt wel uit om wat meer tijd in door te brengen dus we namen lekker de tijd om er langs de boulevard te lopen en op het marktplein zalig te borrelen en te eten. Via het leuke oudste stadsdeel (Gamla Stan) kwamen we weer bij de auto uit.

Onze eerste vakantiewoning staat op Tanum Strand bij Grebbestad. Door de hoge temperatuur en prachtige route er naar toe langs het water kun je je zo wanen bij een Italiaans meer, mede gezien de zeer bruine, slanke en sportief ogende mensen die je hier ziet. Het enige verschil zijn de blonde koppies.

Ons vakantiehuis heeft een rustige ligging en mooi vrij uitzicht. 100 meter verder is het strandje en een haven. Het huisje is heel simpel van indeling met zomers Ikea, ruime complete keuken, prima douche en bed. Meer hebben we niet nodig.

Inventief als we zijn, gingen stoelen, leeswerk en wijn mee naar het strandje waar we bleven tot de zon rond 23.00 uur onder ging.

Het was een prachtige eerste vakantiedag!